زمان لازمه پیشرفت است
روزها باید،که تا گردون گردان یک شبی
عاشقی را وصل بخشد،یاغریبی راوطن
هفته ها باید که تا یک مشت پشم از پشت میش
زاهدی راخرقه گردد یاحماری را رسن
ماهها باید که تا یک پنبه دانه ز آب وگل
شاهدی راحلّه گردد یا شهیدی را کفن
سالها باید که تا یک کودکی از روی طبع
عالمی دانا شود، یا شاعری شیرین سخن
عمرها باید که تا یک سنگ خاره ز آفتاب
در بدخشان لعل گردد یاعقیق اندر یمن
قرنها باید ، که تا از لطف حق پیدا شود
مجلسی در اصفهان یا مرتضی فخرزمن
قرنها باید که تا صاحبقرانی چون اویس
یا چو سلمان بنده ای ازفارس خیزد یا قرن
برگ بی برگی نداری،لاف درویشی مزن
رخ چو عیّاران نداری جان چو مردان جان مکن
یا برو همچون زنان رنگی و بوئی پیش گیر
یا چومردان اندر درآی وگوی درمیدان فکن
هر چه بینی جز هوا، آن دین بود برجان نشان
هرچه یابی جز خدا آن بت بود،درهم شکن
چون برون رفت از تو حرص،آنگه درآید برتودین
چون درآید بر تو دین ،آنگه برون شد اهرمن
با دو قبله در ره توحید نتوان رفت راست
یا رضای دوست باید یا هوای خویشتن
سوی آن حضرت نپوید هیچ دل با آرزو
با چنین گلرخ،نخسبد هیچ کس باپیرهن
گرد قرآن گرد زیرا هر که در قرآن گریخت
آن جهان رست از عقوبت،این جهان جست از فتن
حکیم سنایی