درسی بزرگ که جدی گرفته نشد
به نام خدای رهنما
بحث انتخابات ریاست جمهوری دوره یازدهم این روزها نقل محافل است وهرکسی به فراخورمنافع گروهی خود درصدد تحلیل آن بر می آید غافل ازاینکه اصل ما جرا یعنی درسی که انتخابات داده وپیامدهای آن تابع تحلیل های بعضا بی ربط نیست آدم ازسیاست بازی عدّه ای متحیر می شود اینها هرروز نظریه های متفاوت ارائه می دهند موضع گیریهای قبل ازانتخابات وبعد ازآن تومنی صنار فرق دارد قبل ازانتخابات خودشان راپیروز انتخابات قلمداد می کنند برای دیگران جایگاهی قائل نیستند وآنهارابی پایگاه وبی پشتوانه معرفی می کنند البته چون درایران پول وسرمایه وقدرت وتریبونها ورسانه ها غالبا منحصر دریک گروه قراردارد ونظرات دیگران که کم نیستند درجائی منعکس نمیشه اینهارا دچاراین توهم میکنه که همه با آنها هم نظرهستند لذا دیگران به حساب نمی آورند اما بعد از شکست ومورد بی اعتنائی ملی قرارمی گیرند با توجیهات وتحلیل های آبکی برمی آیند مانند اینکه گفته می شود چون رئیس جمهور روحانی ملت بخاطر روحانی بودن به ایشان اقبال نشان داده اند غافل ازاینکه جامعه مدرسین وجامعه روحانیت وجریان مصباح کسان دیگری تأیید وحمایت کرده اند اگر این تحلیل درست باشد مردم باید به کسی رأی می دادند ازپشتیبانی جمعیت های تأثیر گذار حوزه بهره مند ند پس بی مورد بودن این تحلیل واضح وروشن است البته بنده قصد ندارم این مطلب راالقاء کنم که خدای نخواسته روحانیت پایگاهی ندارد بلکه باالعکس علی رغم همه ناجوانمردیها ونمکدان شکستن های سالهای اخیر روحانیونی که ازمردم فاصله نگرفته اند درقلب مردم جای دارند بگذریم عده ای هم متملقانه وچاپلوسانه تحلیل می کنند که به همین مقداربسنده می کنم پیروز واقعی این انتخابات دردرجه اوّل مردم هستند که توانستند اراده خودشان حاکم کنند وپرچم دفاع ازنظام را به دست اهلش بسپارند وثانیا نظام جمهوری اسلامی است که باهدایت خدا وولی عصر (عج ) تمام تهدید ها رابه فرصت تبدیل کرد خلاصه کلام اینکه ملت به عقلانیت ومنطق رأی دادونه بزرگ ملی بود به افراطیون جاهل انشاءالله باالطاف الهی نظام همه موانع سرراه خودرا پشت سربگذارد وبالنده وپرشتاب به حرکت خود ادامه دهد