دروصف روستای لند
خوشا لندو خوشا آب وهوایش خوشا آن منظربی انتهایش
جلوی چشم ده کوهی بلنداست نشان قبله روستای لنداست
بسی چشمه میان آن، کوه هست «اوتره» آبشارش باشکوه هست
اوتره چشمه اش سردوزلال است میان کوه آبش بی مثال است
به لطف آن خدای هردو عالم رسد آبش به آبادی دمادم
قســـــــــــم برآسمان آبی لند نبیند دیده ای بی آبی لند
به زیرکوه یک رودی خروشان به سازبرف وباران هست جوشان
کناررود زارم یک مزاراست امان ازسیل وطوفان بهاراست
امام زاده عبـــــــدالله کنارش هم آقافاضــــلی اندرجــوارش
مراپندی زگشت روز گـــاراست خـــزان اینجا، امید وکشت کاراست
زمستانـــش بســی پربرف وسوزاست بخاری ها همه هیزم سوزاست
رواج است درزمستان شــب نشینی نبینی تود گــرجا این چنینی
بهـــارش دامن صحــراپرازگل سراسرمزرعه آوازبلبل
به فروردین که بــــرف کوه شدآب به لطــــف تابش گرمای آفتاب
دلـــــــــم هردم کند بی تابی لند برای هرشب مــهــتــابی لند
به تــابستان شودده پرزمردم برای دست چیــن جـــو وگـــندم
بنای خــانه ازچوب گل وسنگ همه مردم ده فامیل ویکرنگ
عدد خــانه هایش شصت وپنج است عدد خاندانش هـفــت گنج است
نبـــاشد خانه هادربند ودیوار خداوندا به این شکــلــش نگهدار
اگرچه مردمــش کم بـــرگ
وسازند قسم برنان همه مهمان نوازند
سـوغــاتشان کره ودوغ لوراست صفای صفره ها نان تنوراست
هــنـرمــردم ده کشت وکاراست امـــید شان به باران بهاراست
یقینا دامـــداری هم ردیف است چو کشت وکارآن شغل شریف است
بسی زیبـــــا بود این روستــایم به جـــان ودل من آن رامی ستایم
الــــهی تازمین گردد شب روز تو ای لندی شوی پیروز پیروز
«شعرازمحسن داعی»
تقدیم به زادگاهم واهالی محترم آن